چسب
remove_red_eye 196
favorite_border 0
share

چسب

چسب

چسب ها موادی طبیعی یا مصنوعی هستند که بـه کمـک آنهـا میتـوان دو قطعـه را از طریـق سطوحـشان بـه

یکدیگر متصل نمود. چسبها از دوران بسیار قدیم شناخته شده بودند. تابوتهایی در حفاریهـای شـهر باسـتانی

در مصر پیدا شده است که قطعات نازک چوب به بدنه آنها چسبیده بوده اسـت. هـم چنـین در هـزاران سـال

پیش، مصریها با استفاده از صمغ عربی، رنگدانه ها را به تابوتها می چسبانده اند . بابلیها با چسباندن صمغ

درختان داخل درزهای قایقهای خود، از نفوذ آب به داخل آنها جلوگیری میکرده اند . در روم باستان، از ماهی

و شاخ حیوانات چسبی جهت چسبانیدن قطعات چوب به یکدیگر ابداع و مصرف میشده است . تا اواسط قرن

نوزدهم برای چسباندن اوراق کاغذ و قطعات چوب فقط از چسبهایی که منشا حیوانی (پوست، سم، شاخ،

استخوان، شیر و خون حیوانات ) داشت، استفاده میشده که البته هنوز هم تا حدودی جنبه تجارتی خود را

حفظ نمود ه اند . این نوع چسبها را در موقع مصرف باید گرم کرده و پس از اندودن قطعات با آن باید دو قطعه

را برای مدتی تحت فشار نگه داشت تا در اثر سرد شدن چسب، قطعات به یکدیگر متصل شوند . گرم و سرد

کردن، تحت فشار قرار دادن و نیز بوی بد این چسبها سبب نامرغوبی و کندی کار با آنها می شود.

ساخت چسب

در سال ١٩٠٣ پرکینز موفق شد که از نشاسته درخت کاواسا و سود سوزآور رقیق چسبی بسازد که در

حرارتهای معمولی برای چسبانیدن کاغذ و چوب قابل استفاده باشد . در زمان جنگ جهانی اول و کمی بعد از

آن از کازئین برای تهیه چسبهای چوب و کاغذ استفاده شد . این نوع چسبها مانند چسب حاصل از نشاسته

بود با این مزیت که در برابر آب مقاومت بیشتری داشت . بعد از وی لوک موفق به تولید همین نوع چسب از

دانه سویا گشت . در دهه ١٩٣٠ گلدامیت در آلمان و باکلند در امریکا موفق به تولید چسبهای مصنوعی از

رزین فنل فرمالدئید شدند و پس از آن ، از رزین اوره فرمالدئید که بیرنگ و ارزانتر بود نیز استفاده شد و چند

سال بعد از آن شرکت سیبا چسب ملامین را به بازار عرضه نمود . ساخت چسبها از پلیمرهای مصنوعی در

زمان جنگ جهانی دوم و پس از آن در دهه ١٩۶٠ بسیار موفق بوده است. اولین بار در این دوران از رزینهای

پلی وینیل کلراید، پلی اتیلن، کوپلیمرهای اتیلن، پلی وینیل استات، پلی آمیدها، پلی وینیل فرمال، اپوکسی

ها و لاستیکهای نئوپرن و نیتریل برای تهیه چسبهای چوب، کاغذ، چرم و فلزات استفاده شده است . استفاده

از این رزینها سبب به وجود آمدن تکنولوژیهای جدید در رابطه با تولید سریع و اتوماتیک در اغلب صنایع
شده است.

مواد چسب

جهت تولید چسبها با توجه به کاربردهای مختلف آن میتوان از مواد معدنی مانند سیلیکاتها و یا از مواد آلی

مانند پوست، سم، شاخ، شیر، خون حیوانات، نشاسته و شیره برخی درختان و یا از مواد سنتزی مانند

الاستومرها و پلاستیکها استفاده نمود.

تهیه چسبهای سنتزی در سالهای اخیر جهت کاربردهای مختلف پیشرفتهای چشمگیری داشته است .

هر چسب جهت کاربردهای معینی ساخته میشود و لازم است که مواد مخصوصی با یکدیگر مخلوط شوند

تا کیفیت مورد نظر به دست آید.

این مواد به طور کلی عبارتند از:

رزین

ماده اصلی هر چسب مصنوعی که سبب اتصال سطوح به یکدیگر میشود رزینی است که در آن چسب به کار

رفته و به همین علت است که اسامی چسبها از اسامی رزینها الهام گرفته است . مثلا چسبهای ساخته شده

از رزین اپوکسی به نام چسب اپوکسی معروف هستند.

جامد کننده

در بعضی چسبها لازم است که در حین مصرف موادی جهت جامد شدن چسب که سبب اتصال و استحکام

چسب میشود به آن اضافه گردد . گاهی نیز علاوه بر این مواد کاتالیزور هم جهت افزایش سرعت چسبیدن

اضافه می شود.

حلال

در ساخت بعضی از چسبها جهت پخش یکنواخت رزین بین سطوح چسبنده و سیالیت چسب لازم است که

مقداری حلال مناسب به آن اضافه شود. این حلالها که اغلب آلی هستند، در زمان کاربرد چسب تبخیر
می شوند.

رقیق کننده

لازم است که به برخی چسبها مقداری مواد شیمیایی جهت کم کردن ویسکوزیته آنها اضافه شود. این مواد

که ضمنا سبب استحکام چسب نیز میشوند، در موقع کاربرد آن تبخیر نمی شوند.

مواد پرکننده

در اغلب چسبهای ساخته شده مقداری مواد شیمیایی جهت کنترل خواص اضافه میشود . ضریب انبساط

حرارتی، مقاومت حرارتی، مقاومت الکتریکی و ضریب انبساط حجمی از جمله خواصی هستند که می توان با

اضافه کردن مواد پر کننده کنترل نمود.

محمل

در ساخت نوار چسبها لازم است که از محملی مانند نوارهای نازک کاغذ، پارچه و سلوفان استفاده نمود.

نوشته شده توسط بازرگانی جانسون

Leave Comment

email
person